biraz


sen hep sen değildin...

 öpüşlerinle
sahte bir fermanı
silerken dudaklarımdan
okul dönüşü bahçelerden çaldığım
çağla tadıydın biraz...

bir şehirde doğup
başkasında boy attım ben
birlikte doya doya içemediğimiz
tarhana çorbasında
yağmurlarında sevişemeyeceğimiz
köyümdün biraz...

parmaklarında kavrulurken
çıplaklığım
kül olurken günahlarım
bayram sabahlarında
çocukluğumun melekleri sevindiren
sevaplarıydın biraz...

her sevişme sonrası
yüzünü seyrederken özüm
sen
bir yaz ikindi uykusunda
rüyasına bile inanmadığım
kırmızı bisikletimdin biraz...

bilen bilir
aşkta sebep olmaz
sevişmelerde vardı biraz...

 

Esra Güzelipek