Enberi

 


huzur hakkı var yıldızların

eylülde parlayan denizi içerken

dudak payı dahi bırakmayacağım hayata

 

ölüm ötelesin kendini

ve tazelenmekten bıkmayan tasa

 

-kırılmayacağım kendime bir daha

 

çökmüş hüzün rengiyle

sevilebilir bütün yokluklar

çocuk zamanı aşkların

 

-yol vermeyeceğim segâha

 

şarkılardan geçen ıssızlığa

duvar oldum

cesetlerin bile yolunu kesen hırsa

 

sızmışsa küçük bir hatıra

mavi çatlamışsa kadehte

içebilirim

annemin kundaktaki haline

 

-şaraba küsmeyeceğim asla

 

ağlamak için aramam gayrı

kuytusunu dünyanın

ve arkasını kirpiklerimin

 

-dergâhta yalnızlık olmaz

 

karıştım insana

 

 

 

Esra Güzelipek